Halk arasında Bıçakçı Emîr Dede olarak tanınır. Ayrıca Emîr Sikkînî diye de tanınmaktadır. Hacı Bayrâm-ı Velî Hazretleri’nin halifesi olduğu rivayet edilmektedir. Bazı kaynaklarda da Ömer ismi kullanılmıştır. Bu isim muhtemelen asıl adının bilinmemesi, Hazreti Hüseyin soyundan geldiğini vurgulayan “emîr” unvanının Ömer şeklinde telaffuz edilmesinden kaynaklandığı da söylenmektedir. Nereli olduğu konusunda da kesin bilgi yoktur. Göynük’te doğduğu ifade edilirken bazı kaynaklarda Bursalı olduğu belirtilmektedir. Bıçakçılık mesleğini benimsediğinden “Sikkînî” (bıçakçı) unvanıyla tanındığı kaydedilmektedir.

Bununla ilgili farklı bir menkıbe de anlatılmaktadır. Hacı Bayrâm-ı Velî Hazretleri’nin talebesinin artması üzerine II. Murad Han düzenin bozulduğunu bu sebeple talebelerinin sayısının bildirilmesini rica eder. Çünkü Hacı Bayramı Veli Hazretleri’nin talebeleri devlete vergi vermemekteydi. Bunu üzerine mübarek zat kimin gerçek, kimin sırf vergiden kaçmak için mürid olduğun tespit etmek için talebelerini kurban edeceğini söyler. Bunun için de bir çadır kurar. Durumu ilan eder. Kaynaklarda buraya sadece bir erkek ile bir kadının girdiği rivayet edilmektedir. İşte o girenlerden erkek olanın, Hacı Bayram’a tam teslimiyetle bıçağın altına boynunu uzatan kişinin Ömer Dede olduğu belirtilmektedir.

Bıçakçı Ömer Dede’nin ilk tasavvuf terbiyesini Bursa’da Somuncu Baba’dan (Hamîdüddin Aksarâyî) aldığı rivayet edilmektedir. Şeyhinin ölümünden sonra halifesi Hacı Bayrâm-ı Velî’ye intisap etmiş, eğitimini onun yanında tamamlamıştır. Hacı Bayrâm-ı Velî Hazretleri’nin ölümünün ardından Göynük’e yerleşen Ömer Dede burada talebe yetiştirmeye başlar. Ömer Sikkin Efendi’nin Hacı Bayram-ı Veli Hazretleri’nin halifesi olması ise şu menkıbe ile anlatılır.

Hacı Bayram-ı Velî Hazretleri, son hastalığında talebelerini yanına çağırdı. Onlara nasihatte bulundu. Başucunda ve sağ tarafında en önde gelen talebelerinden Akşemseddîn, biraz gerilerde yine gözde talebelerinden Bıçakçı Ömer Efendi vardı. Bir ara talebelerden bir tanesi; “Acaba hocamız son hastalıklarında yerine kimi vekîl olarak bırakacak?” diye düşündü. Tam bu sırada Hacı Bayram-ı Velî hazretleri gözlerini açıp; “Emîr! Su getir” buyurdu. Talebelerden biri koşarak bir bardak su getirdi. Hacı Bayram suyu alıp, yanında bulunan çiçek saksısının içine döktü. Tekrar yatıp gözlerini yumdu. Bir müddet sessiz ve dalgın bir hâlde bekledi. Sonra tekrar gözlerini açıp; “Emîr! Su getir” buyurdu. Yine bir bardak su getirdiler. Onu da alıp, saksıya döktü. Tekrar dalgınlaştı. Bir ara yine gözlerini açıp su istedi. O zaman Akşemseddîn Hazretleri; “Ömer! Suyu sen getir” dedi. Ömer Efendi hemen davranarak gidip bir bardak su getirdi. Suyu alan Hacı Bayram-ı Velî, biraz içip; “Kalanı sen iç ki, emânet-i kübrâya nail olasın” buyurdu. Ömer efendi de bu suyu içti. Hacı Bayram-ı Velî tekrar dalgınlaştı. Bir ara gözlerini açtı. Bütün talebelerine teker teker bakarak sessizce vedâlaştı ve vefat etti. Onun vefâtından sonra “Bayramiyye yolu”nu, talebelerinden Akşemşeddîn ve Bıçakta Ömer Efendi devam ettirdiler.