Seyyid Cemal Hazretleri, Hacı Bektaş-ı Veli Hazretlerinin önde gelen halifelerindendir. Hayatı ile ilgili çok fazla bir bilgi yoktur. Doğum ve vefat tarihleri de belli değildir. Hakkındaki bilgilere ise Vilayetname’de yazan menakıplardan ulaşabiliyoruz. Hacı Bektaş-ı Veli Hazretleri. Hoca Ahmet Yesevi Hazretlerinin emriyle Anadolu’ya gelip burada İslamiyet’i yaymaya başladığında, davranışları ve kerametleriyle ismi her yerde duyulmaya başladı. Sulucakarahöyük’teki tekkesi onun ismini duyan kişilerle dolup taşar.

Hacı Bektaş-ı Veli Hazretlerinin dergahının usulü ise şu şekildeydi. Kimi gelir nasibini alır giderdi, kimi gelir kalır hizmet ederdi. Sonrasında ise kemale erdikten sonra Hacı Bektaş-ı Veli Hazretleri ona icazet verir bir beldeye gönderirdi. O da halife olarak gittiği yerde Allahü tealanın emir ve yasaklarını anlatır, Ehl-i Sünneti anlatırdı. Halkı irşat eder, müşküllerini çözerdi. Mübareğin otuz binden fazla halifesi olduğu bilinmektedir. Bunlardan üç yüzü aşkını yanında durur, onun hizmetini görürler buradaki talebeleri yetiştirirlerdi. Hacı Bektaş-ı Veli Hazretlerinin vefatı üzerine de her biri farklı bir yere doğru yola çıkıp, İslamiyet’i yerleştirmek için gece gündüz çalışmışlardır. İşte Seyyid Cemal Hazretleri de o halifelerden bir tanesiydi ve diğerlerinden de çok sevilirdi. Onunla sohbet eder, kitap okur ve muhabbet ederlerdi. Diğerleri de bunu bilir ona göre davranırlardı. Zaten Hacı Bektaş-ı Veli Hazretleri de bu şekilde buyurmuş. Pek çok kez sırtını sıvazlayarak “Cemal’imdir, Cemal’imdir, Cemal’imdir”, demiştir.

Seyyid Cemal Hazretlerinin buraya gelmesinin menkıbesi de şu şekilde anlatılmaktadır. Cemal Hazretleri bir gün Hacı Bektaşi Veli Hazretlerinin kapısında otururken “Acaba hocam bize de bir yurt gösterir, irşada memur eder mi” diye aklından geçirir. Bu düşüncesi Hacı Bektaşi Veli Hazretlerine malum olur. Bir sohbet sonrası yanına çağırır ve “Cemalim, biz ahirete göçtükten sonra bir merkep al ve yola düş. Yollardayken bir yerde merkebini kurt yer. Senin de yurdun, yerin orasıdır. Orada İslamiyet’i, Ehli sünneti anlatırsın” der. Sonrasında da “senden bir oğlumuz gelecek, denizi yol edecek” der. Gün gelir Hacı Bektaşi Veli Hazretleri vefat eder.

Ondan sonra Habib Emirci başa geçer ve onun da tavsiyesiyle bir merkep alır yola revan olur. Yolu Altıntaş’a vardığında, görür ki, otlu, sulu, çayırlık, çimenlik öylesine güzel bir yer ki, dille tarif etmenin imkânı yok. Burası pek hoşuna gider. Merkebini çayıra salar, kendisi de yatar uyur. Bir müddet sonra uyanınca görür ki, merkebini kurt yemiştir. O vakit hocasının sözünü hatırlar ve oraya yerleşir. Seyyid Cemal Hazretlerinin birçok kerametleri görülür ve günden güne şöhreti yayılır. Dergâhı dolup, taşar. Her çare arayan gelir onun huzuruna baş vurur.

Hocasının sözünün ilk kısmı gerçekleşmiştir. Merakla ikinci kısmını bekler. Gün gelir evlenir ve bir oğlu olur. O da babası Seyyid Cemal Hazretleri gibi maneviyatı yüksek bir kimse olur. Nihayetinde daha doğmadan Hacı Bektaş-ı Veli Hazretleri tarafından müjdelenmiştir. Bir ara Rumeli yakasına geçmeye niyetlenir. Gelibolu boğazına varır, karşıya geçmek ister. Fakat gemiciler ve kayıkçılar nedendir bilinmez ona yardımcı olmak istemezler. Adeta onu görmezden gelirler. Bunun üzerine mübarek üzülür ve “Ya Allah, Bismillah” diyerek denize doğru yürümeye başlar. O yaklaştıkça deniz ondan kaçmaktadır ve yürüdüğü yer adeta kara olur. Orada bulunan ve ona itibar etmeyenler, bu hali görünce çok pişman olurlar. Hemen kayıklarına atlarlar ve yanına yanışıp yalvar yakar bindirirler. Töve edip, af dilerler.

Seyyid Cemal Sultan Altıntaş havalisinden Tökelcik’e (Tökelcik günümüzde Afyonkarahisar, İhsaniye ilçesine bağlı Döğer Beldesinin sınırları içersinde bulunan Çakırlar mevkiidir) yerleşir ve burada vefat eder ve buraya defnedilir.