Anadolu’da yaşayan velîlerden. Hayâtı hakkında fazla bir bilgi yoktur. Doğum ve vefât târihleri belli değildir. Hangi asırda yaşadığı da bilinmemekte olup, Anadolu Selçuklu Devleti zamânında yaşadığı tahmin edilmektedir. Türbede kitâbe yoktur. İnsanlara Allahü teâlânın emir ve yasaklarını anlatmakla ömrünü geçiren Ahmed Dede, sağlığında cumâ günleri, cumâ namazını Kâbe-i şerifte kılardı. Bir sohbet esnâsında Başmakçı’nın ileri gelenleri, Ahmed Dede’ye; “Efendi, seni cumâ namazında göremiyoruz. Cumâya gelmiyorsun. Müslüman cumâ namazına gelmez mi?” diye suçlamada bulundular. Ahmed Dede; “Biz hiçbir namazımızı geçirmeyiz. Cumâyı da mübarek yerlerde kılıyoruz.” diyerek, durumunu anlatmaya çalıştı ise de oradakilerden kimse anlamadı. Suçlamaları o derece ileri gitti ki, kaba sözlerle mübârek zâtı itham. Bu duruma çok üzülen ve incinen Ahmed Dede; “Allah.” dedikten sonra mübârek rûhunu teslim etti. Ahmed Dede’nin vefatından asırlar sonra Başmakçıda çiftçiler samanlarını yığınlar haline getirmişlerdi. Çıkan yangında tınazlar yanmaya başladı. Rüzgârın tesiriyle de yayıldı. Bu sırada Ahmed Dede’nin türbesi tarafından bir kuş sürüsü gelip, alevlerin etrafında dönmeye başladı. O sırada rüzgâr kesildi. Alevler küçüldü ve söndü. Yangın sönünce kuşlar yangın bölgesini terk etti. Allahü teâlânın izni ile yangın büyümeden sönmüş oldu.