Mevlevi yolunda yetişen evliyanın meşhurlarındandır. Ayrıca şair olup şiirlerinde Şahidi mahlasını kullanmıştır. Muğla’da 1470’te doğdu. Vefatı ile ilgili farklı rivayetler vardır. İlki 1550 senesinde Muğla’da vefat ettiği ve şeyhlik yaptığı Muğla Mevlevîhânesinde, babası Hüdâî’nin yanına defnedildiği şeklindedir. Semâhâne-i Edeb kitabında ise Afyon’da vefat ettiği ve hocası Sultan Divani Hazretlerinin yanına defnedildiği, Muğla’da bulunan kabrin ise oğlu Şuhudi’ye ait olduğu belirtilmektedir. Önce memleketinde, sonra Bursa ve İstanbul’da çeşitli ilimleri tahsil edip ilimde yetiştikten sonra, Afyon’da Sultan Divânî hazretlerinin sohbetlerinde bulunarak tasavvufta kemâle erdi. Farsça ve Türkçe şiirler yazdı. Gülşen-i Esrâr, Gülşen-i Tevhid, Gülşen-i Vahdetadlı mesnevî tarzında manzum eserleri vardır. Ayrıca Gülistan kitabına bir şerh yazmıştır. Türkçe, Farsça divanları vardır. Şâhidî ismiyle tanınan Farsça manzum bir lügat yazmıştır. Bu lügat meşhur ve muteberdir. Şâhidî Manzûmesi ehli tarafından şerh edilmiş, üzerine nazîreler yazılmıştır. Abdülkâdir Bağdâdî ve Eğribozlu Ahmed Selâmi tarafından muhtasar olarak Arapçaya tercüme edilmiştir. Ayrıca manzum olarak Rumcaya da çevrilmiştir. Gülşen-i Tevhid adlı eseri, Mesnevî’nin altı cildinin her birinden yüzer beyit alıp tahmis etmek suretiyle yazdığı bir eseridir.