İbn-i Melek
Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi, Abdüllatîf bin Abdüla-zîz bin Emînüddîn’dir. Lakabı İzzüddîn’dir. İbn-i Melek veya İbni Ferişte künyesiyle meşhur oldu. İzmir yakınlarında bulunan Tire’dendir. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. 801 (m. 1399) senesinde Tire’de vefat etti.
İbn-i Melek, zamanında-ki büyük âlimlerden ilim tahsil etti. Zamanının bütün ilimlerini öğrendi. Özellikle dinî ilimlerde ihtisas sâhibi oldu. Bütün ilimlerde üstünlüğünü kabul ettirdi. İlmî ve faziletiyle kendini halka ve ileri gelenlere sevdirdi. En zor metinleri mütalaa etmekte ve ilimlerin çoğu-nu ezberlemekte meşhurdur. Aydınoğlu Mehmed Bey’e ders okutmuştur. Aydınoğlu Mehmed Bey, Tire’de hocası adına İbn-i Melek Medresesi diye bilinen medreseyi yaptırdı. İbn-i Melek, bu medresede vefat edinceye kadar müderrislik yaptı ve eser yazmakla meşgul oldu. İbn-i Melek hazretlerinin; usul, fıkıh, hadis ve tasavvufa dair birçok kıymet-li eserleri vardır.
İbn-i Melek hazretleri, Menâr şerhinde buyuruyor ki: “Müçtehitlerin bir din bilgisi üzerindeki sözleri birbiri-ne uymadığı zaman, sonra gelen âlimlerin, bu bilgiyi müçtehitlerin bildirmiş olduklarından başka türlü anlatmalarının bâtıl olduğu sözbirliğiyle bildirilmiştir.”