Kasımpaşa Fatih Sultan Mehmed zamanında yaşayan kumandanlardan olup Sofu Kasım, Molla Kasım adıyla anılmaktadır. Hocası Akşemseddin Hazretleri ile İstanbul’un fethine katıldıktan sonra vazifeli olarak İstanbul’a gönderilen Abdurrahim Mısrî Hazretlerinin ahbabı ve mürididir. Ayrıca dünüş olmuşlar, oğlu Sofi Çelebi mübareğin halifesi olmuştur. Afyon’a geldikten sonra halkın kendisine itibar etmesini çekemeyen bazıları, Fatih Sultan Mehmet Han’a iftira dolu mektup gönderirler. Aynı II.Murad Han ile Hacı Bayramı Veli Hazretleri arasındaki gibi bir durum söz konusu olur. Fatih Sultan Mehmet Han önce araştırmak ister. Bu sebeple güvendiği vezirlerinden bazılarını Afyona, mutasarrıf veya askeri komutan olarak gönderir. İşte Kasımpaşa’da bunlardan bir tanesidir. Vazifeleri ise söylenenlerin doğru olup olmadığını tespit etmektir. Kasımpaşa gelir vazifesini başlar. Kendisi ilim meraklısı, alimleri seven bir kimse idi. Afyona gelince ilim adamlarıyla sohbet etmeğe ilmi eserleri okumaya başlar. Kasımpaşa’nın Abdurrahim Mısrî Hazretleri ile ilk karşılaşması ise şöyle olmuştur. Kasımpaşa ilk defa Konya yolu üzerinde Akçeşme önünde çadır kurmuş, gece teheccüd namazını kılmaya kalkmış Mısrî Hazretlerinin bulunduğu tarafta Nuranî bir sütun görmüş onu aramış bulmuştur. Kasımpaşa Abdurrahim Mısrî’nin takdirkarı ve hayranı olarak yanında kalmış. Onun tarikatına girip mürit olmak istemiş. Abdurrahim Mısri hazretleri de devlet işiyle dervişliğin birleşmesinin doğru olmadığını anlatmış. Kasımpaşa kendisine mürit olmak ısrar etmiş Abdurrahim Mısri hazretleri de onu bir dizi imtihan sonrası kabul etmiştir. Yapmış olduğu imtihan ise Aziz Mahmud Hüdai Hazretlerinin imtihan olmasına benzemektedir. Abdurrahim Hazretleri ona süslü elbisesi ile ciğer satmasını emreder. Kasımpaşa da “Başüstüne sultanım” diyerek hemen çarşıda süslü elbisesi ile ciğer ve işkembe satmaya başlar. Nihayetinde bir müddet sonra imtihanı geçtiğine hükmeden Mısri Hazretleri, ikinci bir imtihan daha yapmak ister. “Çarşıya git, Demîryalayan adinda bir yoğurtçu var. Onsan yoğut almak iste ama pazarlık yap. Sonra da bir bahane ile yoğurdu çanağıyla başına geçir” der. Kasımpaşa tereddüt bile etmeden gider hocasının dediklerini yapar ve bir bahane ile yoğurdu çanağı ile yoğurtçunun başına geçirir. Yoğurtçu hiç tepki vermez ve sakin bir şekilde “affedersiniz efendim hiddetlendirerek sizi zahmete koştuk” diyerek özür dilemiş. Kasımpaşa bu durum üzerine hayrete düşmüş ve gidip durumu mürşidine anlatmış. Abdürrahim Mısrî Hazretleri de “işte dervişlikte tahammül ve sabır lazımdır” demiş. Meğerse o yoğurtçu da Mısri Hazretlerinin bir talebesi imiş ve Kasımpaşa’ya nasıl sabretmesi gerektiğin göstermek için böyle bir imtihan eylemiş. Bu hadise sonrasında talebeliğe kabul edilen Kasımpaşa, Abdurrahim Mısrî Hazretlerini kontrol için vazifelendirildiği halde paşalıktan istifa edip Abdurrahim Mısri hazretlerinin yanında mürid olur ve bütün malını onun hizmetine veri. Kasımpaşa, müritliğinin haricinde Mısri Sultan Hazretlerine aynı zamanda da çok yakın bir ahbap olmuştur. Bu karşılıklı sevgi ve saygı ise sonrasında akrabalığa bağlanmış. Mısri Sultan, kızı Niyaz’ı Kasımpaşanın oğlu Sofi Çelebi ile evlendirmiş ve onunla dünür olmuşlardır. Bütün bu gelişmeleri uzaktan takip eden Fatih Sultan Mehmet Han, durumun anlatıldığı gibi olduğuna kanaat getirir ve sevinir. Hem böyle bir ilim adamına sahip olduğu için hem de paşası ile dünür olduğu için. Daha sonra vazifesinin bittiği düşüncesiyle çok güvendiği Kasımpaşa’yı vezirlik yapması için kendi yanına çağırır. Fakat Mısri Sultan, gelen habercileri daha pişmemiştir diye geri gönderir. Bunu da şöyle bir kerameti ile göstermiştir. Bir kutuda pamuk içinde kor koyup Fatih Sultan Mehmet Hana göndermiştir. Padişah gelen kutuyu açıp içindeki koru, pamukların bir telini dahi yakmadığı görünce mübareğin ne demek istediğini anlamış ve onu kırmayarak emrini iptal etmiş ve orada kalmasını emir buyurmuş. Kasımpaşa, Mısrı Sultanın katipliğini de yapmıştır. Mısri Sultan dinlenmek için Geçek hamamına gelir banyo yaptıktan sonra Akarçay kenarında oturup şiir söyler Kasımpaşa da yazarmış. Böylece şiir medeniyetimin ikinci Yunus Emre’si sayılmaktadır. Bu şiirler Vahdetname isimli kitabında toplamıştır. Kasımpaşa “Ben öldüğümde beni Şeyhimin ayak ucuna defnediniz” diye vasiyet etmiştir. Dışarda bırakın mahşerde ayak ucundan kalkıp arkasından gideyim, demiş. Kasımpaşa şeyhinden önce vefat etmiş ve buraya Mısrî Camisinin yanına defnedilmiştir. Kendisinde sonra vefat eden hocası da yine orada defnedilmiştir.