Fatma olduğu rivayet edilen ve Rumeli’nin fethiyle bu yöreye yerleştirilen Bolca Nine’nin soyunun döneminin Karasi yöresi Türkmenleri’ne dayandığı ve tahmini 1400’lü yılların başında dünyaya gelmiştir.

Mutlu köyünün o devirlerdeki adı Kofalça’dır ve Edirne’nin o günlerde başkent olması sebebiyle köy akıncı kafilelerinin yolu üzerindedir. Mihailoğulları’ndan bir akıncı beyi olan Gazi Ahmet’in yolu bir gün Kofalça köyüne düşer. Buradayken yüreğini köyün Fatma kızına kaptırır. Edebinden, terbiyesinden çok açığa vurmaz, sağda solda görüşmez ama Fatma kız da gönlünü kaptırmıştır. Fakat kızcağız dini bütün birisidir. Kesinlikle durumundan kimseye bahsetmez. Sadece yakınlarına deyiverir. Kısa bir süre sonra Gazi Ahmet Bey haber gönderir tanıdıklarla. Fatma kız için de uygun olup olmadığını sordurur. Olumlu cevap aldığında ise çok mutlu olmuştur. Tam o esnada Gazi Ahmet Bey’e görev çıkar ve Romanya’ya gitmek için hazırlık yapmaya başlar. Hem onun hem de Fatma kızın yürekleri dağlanır ama vazife vazifedir. Geri dönülmez ve gönül işlerini dönünce tamamlamak niyetiyle yola çıkar.

Aradan epey bir zaman geçer Gazi Ahmet Bey’den haber alınmaz. Kimseye belli etmeden, dağlanan yüreği ile Fatma kız ise ufuktan haber bekler durur. Nice zaman sonra haber gelir gelmesine ama kutlu bir haberdir. Şehadet haberi gelmiştir Ahmet Bey’in. İşte o haberi aldıktan sonra Fatma’nın hayatı tam bir “sır” olur. Köyün dışındaki korulukta inzivaya çekilir. Ne yer ne içer kimse bilmese de koruluktaki fakirhanesinden bolluk bereket aktığı dillere destan olur. Kapısına hasta gelenlerin şifa bulduğu, bir getirenin bin bereketle döndüğü anlatılır durur dilden dile. Sığındığı korulukta ağaçlar, dalları kırılasıya yemişler vermekte, onun yürüdüğü tarlalarda başaklar yüklendikleri bereketten boyunlarını eğmektedirler. Bastığı toprak bahar bahçe kesilmektedir.

Anlayacağınız, Ahmet Bey’e olan aşkı, Allahü Teâlâ’nın aşkına dönmüş, cihetini tamamen ahirete çevirmiştir. Köyün Fatma kızı, erenler makamına erişmiştir. Bu kerametleri ve hususiyetleri dilden dile dolaşır ve hayattayken de vefat ettikten sonra da yeri ziyaret mekânı olur.

Değerli dostlar, Bolca Nine’nin yani Fatma Nine’nin nereden geldiği ve kim olduğu ile ilgili bir önceki bölümde bilgi vermiştik. Üst taraftaki linkten o bölümden ulaşabilirsiniz. Bu bölümde ise sizlere neden ismine Bolca Nine denmiş, nereden gelmiş bu lakap onu anlatmaya çalışacağız inşallah. Efendim burası Mutlu köy Kırklareli’nin Babaeski köyüne bağlı. Hem sefer yolu olması hem de Edirne’ye bir dönem başkentlik yapması sebebiyle mühim bir yere sahip. Tabi o zamanlar köyün ismi Kofalça olarak geçiyor.

Bir önceki bölümde bahsetmiştik. Köyün Fatma kızının Gazi Ahmet Bey’in şehadet haberini aldıktan sonra korulukta inzivaya çekildiğini ve sırlar alimine karıştığını. Fakirhanesinden de bolluk bereket akar. Dillere destan olur. Kapısına hasta gelenlerin şifa bulur, bir getirenin bin bereketle döndüğü, kerametleri anlatılır dilden dile.

İşte bir gün aç ve bitap düşmüş bir gurup askerin yolu Kofalça’ya düşer. Artık yaşını almış Fatma ninenin barındığı koruluktan güzel yemek kokuları gelmektedir. Fatma nine askerleri buyur eder. Bulgur aşı pişen tenceresine kepçeyi salladıkça yemekler adeta çoğalmaktadır. Onlarca aç askeri doyururken bir yandan da Fatma nine “Yiyin evlatlarım, yiyin. Daha çok var, bolca yiyin” demektedir. Askerler ise bu nur yüzlü kadın ile geçirdikleri keramet dolu olayların tesirinden kendilerini alamazlar. Her yerde anlata anlata bitiremezler.

Günler günleri kovalar ve Fatih Sultan Mehmet çıkmış olduğu Arnavutluk seferi İstanbul’dan Rumeli içlerine yürürken otağ-ı hümayununu Kofalça köyü yakınlarında kurar. Burada Fatma ninenin kerametleri kulağına çalınır. Sefere çıkmazdan önce bu muhterem kadının hayır duasını almak ister. Nine de artık epeyce yaşlanmıştır. Hepten nura bürünmüştür. Sohbetini dinler, hayır duasını alır. Oradan ayrıldıktan sonra da yaşadığı koruluk ona imar edilir ve şöyle söylediği rivayet edilir. “Ey muhterem nine. Bundan böyle senin adın Bolca Ana olarak çağrıla! İsminle müsemma olarak yaptıkların çevreye ibret-i misal ola, hatıran ebediyete kadar yaşatıla!” Fatma nine ise ona dua eder ve şöyle der, “Ey benim şanı yüksek devletlim. Bu can bu tende kaldıkça başaracağın pek çok şey var. Gözleri kör, kulakları sağır sanma. Hakkın yolu aklın yolu birdir unutma! Asla bilerek yanlışa ve günaha gitme. Askerini boşa kırdırmayasın… İçte ve dışta yaptığın bütün kavga ve savaşların hiçbiri sebepsiz olmasın. Bunlar nasihattir, duy, kulak ardı etme!” Sultan ve askerleri koruluktan ayrılacağı zaman ise Fatma kadın yine seslenir, “Sultanım yiğitleriniz dinlenmek için geldiklerinde, kargılarını toprağa sapladılar. Görüyorsunuz, kargılar karşınızda duruyor. Emretseniz de bu yiğitler bu gece için kargılarını almadan ordugaha dönerler. Yarın yine fakirhaneme uğrayıp emanetlerini alırlar.” Ertesi gün olduğunda kargılarını almak için gelen askerler her bir kargının yeşererek birer fidana dönüştüğünü görürler. Bu olay üzerine kerametleri daha da dillere düşen Fatma kadın artık Bolca Nine olarak anılacaktır.