Rivayetlere göre, Ayşe Ana iyi biri olduğu halde Yakalılar onu bir türlü kabullenemez. Ayşe Ana’ya etmedikleri kötülük kalmaz. Sonunda Ayşe Ana yapılan kötülüklere dayanamaz ve bir gün olur ki, “Yazın koyacak yer bulmayın, kışın da yiyecek bir şey bulamayın”, diye bedduada bulunur. Bu sözün günümüzde de geçerli olduğuna inanılır. Ayşe Ana her yıl hacda görülürmüş. Abdurrahman Dede de Çal tarafından imiş. Haccda Ayşe Ana’yı görür, orada konuşurlar. Abdurrahman Dede bir gün Yaka’ya gelerek Hacı Ayşe’yi sorar. “Hacı Ayşe” diye birinin olmadığını, fakat köyün dışında deli Ayşe diye birinin olduğunu söylerler. Bu kadının Abdurrahman Dede’nin hacda gördüğü Ayşe olduğu ortaya çıkar. Burada biri uzun, diğeri kısa iki mezar bulunmaktadır. Uzun olanın Abdurrahman Dede’ye, kısanın ise Ayşe Ana’ya ait olduğu söylenir. Yaşadıkları devir hakkında kesin bir bilgi yoktur. Türbenin çevresindeki ağaçlar türbenin hatırına kesilmemiş ve günümüze ulaşmıştır.